Dalekie obserwacje cz. 1

Definicja i podstawy pojęcia dalekich obserwacji

Dalekie obserwacje to: obserwacje obiektów naziemnych, bądź mających trwały kontakt z powierzchnią terenu, oddalonych o wiele kilometrów od miejsca w którym znajduje się obserwator. Takimi obiektami mogą być:

  1. obiekty naturalne, czyli pojedyncze szczyty górskie, pasma górskie, wzniesienia, skały bądź inne naturalne formy terenu,
  2. obiekty antropogeniczne;
  • związane z przekształceniem naturalnego ukształtowania terenu (sztuczne zbiorniki wodne, hałdy, zwałowiska, kopalnie odkrywkowe),
  • związane z przemysłem, infrastrukturą telekomunikacyjną i budownictwem (maszty telekomunikacyjne, kominy elektrowni i zakładów przemysłowych, mosty i budynki mieszkalne).



Przy czym sam obserwator również musi znajdować się na powierzchni terenu (pagórku, szczycie górskim, skałach, etc.), lub na obiekcie/budowli mającej trwałą wieź/kontakt z podłożem, czyli na:
  • wieżach widokowych,
  • budynkach mieszkalnych,
  • wieżowcach,
  • masztach,
  • mostach,
  • nasypach,
  • hałdach i zwałowiskach górniczych,
  • zrekultywowanych hałdach wysypisk śmieci,
  • innych budowlach.



Za daleką obserwację można uznać sytuację kiedy od obserwatora od obserwowanego obiektu dystans wynosi:
  1. minimalnie 60 km w przypadku kiedy obserwujemy pasma górskie. Oczywiście można przyjąć to za wartość uśrednioną. W przypadku kiedy obserwujemy pasmo niewysokich wzgórz (300-400 m n.p.m.) wartość ta może wynosić minimalnie 40 km. Kiedy obserwujemy góry wysokości 800-1200 m n.p.m. dystans powinien być większy, rzędu 60 km. Gdy obserwujemy góry wielkości i wysokości Karkonoszy dystans powinien wynosić minimum około 70 km. Natomiast gdy obserwujemy Tatry, dystans ten powinien zawierać się minimalnie w przedziale 90-100 km,
  2. minimalnie  około 20-30 km w przypadku małych i niewysokich obiektów antropogenicznych,
  3. minimalnie 40-50 km w przypadku dużych budowli, wieżowców, mostów, blokowisk, farm wiatrowych, kominów i chłodni kominowych.

Dalekie obserwacje wykonywane są za pomocą:
  1. wzroku obserwatora, bez użycia sprzętu optycznego,
  2. sprzętu optycznego (lornetek, lunet, monokularów i teleskopów),
  3. kombinacji sprzętu optycznego wymienionego w punkcie nr 2 i aparatu fotograficznego, bądź telefonu komórkowego wyposażonego w aparat fotograficzny,
  4. kamer cyfrowych z dużym zbliżeniem optycznym,
  5. cyfrowych aparatów fotograficznych (sporadycznie analogowych); 
  • lustrzanek cyfrowych wyposażonych w teleobiektyw,
  • aparatów typu "superzoom",
  • aparatów kompaktowych z możliwie dużym zbliżeniem.


W praktyce do dalekich obserwacji używa się sprzętu który pozwala zarejestrować obraz, dzięki czemu można go poddać analizie w domu i dokładnie rozpoznać obserwowane obiekty, co często nie jest możliwe w warunkach terenowych, oraz opublikować zdjęcie z zarejestrowaną obserwacją. Dominującą rolę odgrywają tu lustrzanki cyfrowe z teleobiektywami (czasem zamiast obiektywów używa się teleskopów). Pochodzi z nich szacunkowo 80-90% obserwacji publikowanych w internecie. Mniejsze znaczenie, choć nadal duże mają aparaty typu "superzoom". Są one na ogół lżejsze i wygodniejsze w transporcie niż lustrzanki cyfrowe, dlatego chętnie zabierane są w teren. W mniejszym zakresie wykorzystuje się aparaty kompaktowe, oraz telefony komórkowe które mogą być wyposażone w dodatkowy sprzęt optyczny, ponieważ same nie posiadają możliwości dużego zbliżenia. Aczkolwiek w wyjątkowo sprzyjających warunkach atmosferycznych taki sprzęt do dalekich obserwacji zupełnie wystarcza. Do obserwacji używać można również kamer cyfrowych z dużym zbliżeniem optycznym. Ze względu jednak na wypieranie cyfrowych kamer amatorskich przez lustrzanki cyfrowe sprzęt ten ma marginalne znaczenie w dalekich obserwacjach. Pomimo rozwoju technologii cyfrowych w dalekich obserwacjach bardzo przydatnym narzędziem pozostaje lornetka bądź monokular. Przed przystąpieniem do robienia zdjęć warto rozejrzeć się dookoła przez ten właśnie sprzęt.

Dalekimi obserwacjami NIE SĄ:
  1. obserwacje obiektów naturalnych jak i antropogenicznych z samolotów, dronów i innego sprzętu latającego,
  2. obserwacje obłoków kondensacyjnych elektrowni i elektrociepłowni,
  3. obserwacje z powierzchni terenu samolotów, oraz ich smug kondensacyjnych,
  4. obserwacje oddalonych chmur,
  5. obserwacje cieni gór rzutowanych na chmury,
  6. obserwacje Słońca, Księżyca, planet i innych obiektów znajdujących się poza atmosferą Ziemi,
ponieważ takie obserwacje nie spełniają podstawowych warunków stawianych dalekim obserwacją. Są to zjawiska współwystępujące z dalekimi obserwacjami (często wraz z chłodniami kominowymi elektrowni fotografujemy obłoki kondensacyjne, równie często wykorzystuje się położenie tarczy słonecznej przy fotografowaniu gór), bądź są zjawiskami pokrewnymi (obserwacje z samolotów i dronów).



CDN


Komentarze

  1. Świetny opis :)
    Zrób osobną zakładkę z takimi poradami - bo potem umknie to na blogu (ja mam zakładkę "Ciekawostki" - na ten przykład).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest bardzo dobry pomysł! jakoś nie pomyślałem o tym, a Twoja propozycja faktycznie poprawi dostępność do tych informacji.

      Usuń
  2. Jestem pod wielkim wrażeniem, że ktoś to w końcu wziął pod lupę i przefiltrował. Swego czasu myślałem o zrobieniu zestawienia opisującego wskazówki, różne opcje które sprzyjają dalekim obserwacjom i na które na pewno należy zwracać wybierając się z "armatą". Mam też przeczucie, że takie coś zrobisz w części drugiej. No i zdroworozsądkowo wybrałeś punkty odcięcia. Osobiście to nawet twierdzę, że nie wypada w tym sporcie fotografować Tatr z mniejszego dystansu niż 100 km. Bo z własnego doświadczenia wiem, że przy fotografowaniu tych gór schody się zaczynają gdzieś od 150 km. Jeszcze raz powiem: dobra robota i czekam na więcej.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Powiem Ci tak: wszyscy bawią się w dalekie obserwacje, ale czym one są to kurna trzeba się domyślać i czytać pierdylion wątków na forum. Chcę stopniowo stworzyć przewodnik po dalekich obserwacjach i to już od długiego czasu, na papierze się jakoś nie udało to w internecie myślę że dam radę. Sytuacje meteorologiczne które sprzyjają dalekim obserwacją będą i to na żywych przykładach!, ale dopiero w którejś tam następnej części, wszystko musi byc logicznie i we właściwej kolejności. Druga część będzie o... no właśnie póki co to tajemnica ;)

      Generalnie czekam na konstruktywną krytykę i uwagi. Pisząc o niepisanych zasadach można coś przeoczyć bądź sformułowane definicje mogą nie zadawalać środowiska dalekich obserwatorów, a zależy mi żeby to co wypracuję było akceptowane przez ogół środowiska. Wiadomo że ktoś zawsze pomarudzi ale fajnie by było gdyby najważniejsze persony DO skomentowały fachowo to i owo, wypowiedziały sie - za czy przeciw.

      Usuń
  3. A jaki jest najwyższy obiektywny współczynnik trudności, dla jakiego szczytu?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szczerze...nie wiem. To sobie trzeba samemu policzyć. Obiektywny współczynnik trudności nie jest przez wszystkich akceptowany, ale ja myślę że jest to dobre rozwiązanie przypisania rangi dalekiej obserwacji. Tu jest wzór: https://astropolis.pl/uploads/post-22227-0-28436800-1382555454.jpg

      Usuń
  4. Będzie część 2 ?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. tego artykułu. Jeśli tak to kiedy ?

      Usuń
    2. Będzie, a kiedy?, to trudno mi jest powiedzieć. Najpierw muszę skończyć pisać i zbierać zdjęcia.

      Usuń
    3. Dziękuję za odp. Myślałem że nie będzie odpowiedzi :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Komentuj bez logowania jako ANONIMOWY